Skąd podziwiać Lucernę i jezioro z góry

Pięć sposobów, by wznieść się nad stare miasto

Lucerna nie potrzebuje kolejki linowej, żeby dobrze wyglądać z góry. Stare miasto leży w kotlinie między rzeką Reuss, jeziorem i pierścieniem niskich, zalesionych wzgórz, a kilka z nich — plus jedna wieża i jeden dach sali koncertowej — daje naprawdę użyteczny widok bez czasu i kosztów wycieczki w góry.

Żaden z pięciu poniższych punktów nie sięga wysokości 700 metrów; po to trzeba sięgnąć po wycieczki w góry z Lucerny, zaczynając od góry Pilatus lub góry Rigi. Poniższe propozycje sprawdzą się na pół dnia albo na godzinę przed kolacją, kiedy chce się zobaczyć dachy starego miasta, Most Kaplicowy z oddali i jezioro rozciągające się w stronę Alp.

Wieża Männli na Murach Musegg

Männliturm — „wieża małego człowieka”, nazwana od figurki wiatrowskazu na dachu — to jedna z dziewięciu zachowanych wież Murów Musegg, obronnego pierścienia okalającego północną stronę starego miasta Lucerny od XIV wieku. To wieża, do której faktycznie można wejść, i daje najbliższy, najbardziej szczegółowy widok na stare miasto: czerwone dachówki, bliźniacze wieże kościoła Hofkirche i jezioro w tle.

Dojście prowadzi pieszo ze starego miasta, dziesięć do piętnastu minut pod górę od dworca lub Mostu Kaplicowego, wzdłuż oznaczeń szlaku Murów Musegg opisanego w naszym przewodniku po murach i wieżach. Wieże otwarte są sezonowo, mniej więcej od kwietnia do listopada, w zależności od pogody i prac konserwacyjnych, i są darmowe. Nie ma windy ani kontroli dostępu — po prostu wchodzi się kamiennymi schodami — więc to niedobry wybór dla osób z ograniczoną mobilnością lub małych dzieci, które nie lubią wysokości. Najlepiej przyjść późnym przedpołudniem lub wczesnym popołudniem, gdy światło na dachach poniżej jest najczystsze; wieczorem sama wieża tonie w cieniu.

Gütsch: kolejka i taras hotelowy

Gütsch to niewielkie, zalesione wzgórze tuż za dworcem w Lucernie, zwieńczone wieżyczkowym Hotelem Château Gütsch i osiągalne kolejką Gütschbahn, krótką kolejką linowo-terenową kursującą od 1884 roku ze skromnej stacji przy Baselstrasse, kilka minut pieszo od dworca kolejowego. Sam przejazd trwa mniej niż dwie minuty; pojedynczy bilet kosztuje kilka franków i nie jest objęty Swiss Travel Pass, choć podejście pieszą ścieżką Gütschweg jest darmowe i zajmuje około 20 do 25 minut w spokojnym tempie.

Nagrodą na szczycie jest szeroki, otwarty taras patrzący prosto wzdłuż całego starego miasta, na jezioro i Pilatus w tle — chyba najlepiej skadrowane ujęcie miasta, bo jest się wystarczająco wysoko, by objąć całą panoramę dachów, i wystarczająco blisko, by nie spłaszczyła się w widokówkę. Taras restauracji hotelowej jest otwarty dla osób spoza hotelu na kawę czy drinka, co daje czas, by usiąść, zamiast tylko zrobić zdjęcie i odejść. Wybierz kolejkę, jeśli brakuje czasu albo pogoda jest niepewna; idź pieszo, jeśli wolisz zobaczyć po drodze uliczki mieszkalne i nie przeszkadza ci podejście.

Dietschiberg: cicha strona

Dietschiberg leży po przeciwnej stronie rzeki Reuss od starego miasta, nad dzielnicą Utenberg, i jest punktem widokowym, z którego faktycznie korzystają mieszkańcy — głównie dlatego, że nie zaglądają tu grupy turystyczne. Ze szczytu widać z powrotem, przez rzekę, w stronę Pilatusu i panoramy dachów starego miasta pod innym kątem niż z pozostałych punktów z tej listy, z jeziorem otwierającym się na południowy wschód.

Dojazd zapewnia miejski autobus (VBL) z okolic dworca do przystanku oddalonego o 15 minut pieszo od szczytu, albo pieszo ze starego miasta w około 45 minut, z przewyższeniem około 150 metrów wśród zalesionych ścieżek. Blisko szczytu jest restauracja z tarasem, przydatna raczej na przerwę na lunch niż na szybkie spojrzenie. Ponieważ to prawdziwe podejście bez skrótu kolejką, pasuje podróżnym szukającym wędrówek w okolicach Lucerny bardziej niż pięciominutowego postoju na zdjęcie — warto połączyć je z wczesnym startem, jeśli tego samego dnia planowany jest też rejs po jeziorze lub wycieczka w góry.

Sonnenberg: słoneczna góra

Sonnenberg, wierny swojej nazwie, dłużej niż niemal każde inne miejsce wokół miasta łapie wieczorne światło. Wznosi się nad nadjeziorną dzielnicą Lucerny za KKL, dostępny kolejką Sonnenbergbahn ze stacji przy Haldenstrasse, blisko promenady nad jeziorem i w wygodnym zasięgu spaceru od Pomnika Lwa. Przejazd jest krótki i niedrogi, a wznoszące się zbocze, po którym pnie się kolejka, jest ciche — głównie wille i ogrody, a nie coś nastawionego na turystykę, co jest częścią jego uroku.

Ze szczytu widok rozciąga się na południe i zachód wzdłuż jeziora Lucerneńskiego, z Pilatusem dominującym po przeciwnej stronie brzegu i, w pogodny dzień, przebłyskami w stronę Alp Berneńskich. Na samym szczycie nie ma właściwie tarasu restauracyjnego, więc to punkt widokowy, który się odwiedza, a nie w którym się zostaje na dłużej — dobry na postój o zachodzie słońca w drodze powrotnej ze spaceru nad jeziorem, mniej przydatny, jeśli szuka się miejsca do siedzenia z drinkiem.

Taras na dachu KKL

KKL Luzern — Centrum Kultury i Kongresów zaprojektowane przez Jeana Nouvela, tuż przy dworcu nad brzegiem jeziora — wcale nie jest wzgórzem, ale jego wysunięty dach rozciąga się nad nadjeziornym placem i daje zupełnie inny rodzaj widoku: niski, blisko wody, patrzący prosto wzdłuż jeziora, a nie w dół na miasto. Stanie pod ogromnym stalowym daszkiem o zmierzchu, patrząc, jak wpływają poniżej parowce i autobusy wodne, to jedna z lepszych darmowych atrakcji w mieście, opisana w naszym przewodniku po darmowych atrakcjach w Lucernie.

Nic nie kosztuje, nie trzeba biletu i można dojść tam bezpośrednio z placu przed dworcem — bez podejścia, bez kolejki, bez spaceru dłuższego niż pięć minut. Cena tej wygody to widok na jezioro i plac dworcowy zamiast na dachy starego miasta; po to trzeba iść na Männliturm lub Gütsch. Najlepiej wypada w ostatniej godzinie przed zachodem słońca, gdy światło pada nisko nad wodą, a stalowy dach budynku chwyta kolor.

Porównanie pięciu punktów

Punkt widokowy	Przewyższenie	Jak dotrzeć	Koszt	Najlepszy dla
Wieża Männli (Mury Musegg)	~40 m, pieszo	10–15 min pieszo ze starego miasta	Darmowo	Bliskiego widoku na dachy starego miasta
Gütsch	~90 m	Kolejka Gütschbahn (2 min) lub 20–25 min pieszo	Kilka CHF za kolejkę, darmowo pieszo	Najlepiej skadrowanego ujęcia miasta
Dietschiberg	~150 m	Autobus VBL i krótki spacer, lub 45 min pieszo	Darmowo (opłata za autobus, jeśli używany)	Cichego, mniej zatłoczonego kąta zza rzeki
Sonnenberg	~200 m	Kolejka Sonnenbergbahn ze stacji Haldenstrasse	Kilka CHF za kolejkę	Późnego światła i szybkiego postoju o zachodzie słońca
Taras na dachu KKL	Brak — poziom jeziora	Pieszo z dworca, 2–5 min	Darmowo	Samego jeziora, nie starego miasta

Kiedy przyjechać i co się przez to traci

Największym błędem jest traktowanie jednego z tych punktów jako zamiennika dla Pilatusu lub Rigi zamiast ich uzupełnienia. Na wysokości 700 metrów lub niższej żaden z pięciu punktów nie wznosi się ponad linię lasu ani nie daje alpejskiej panoramy, jaką dają obie góry; oferują za to bliski, czytelny widok na samo miasto, który góry — na wysokości 2000 metrów i kilku kilometrów w oddali — właśnie tracą.

Jeśli w Lucernie jest się tylko jeden dzień, nasz przewodnik na jeden dzień umieszcza Männliturm i taras KKL w planie, bo zajmują niemal zerowo czasu; Gütsch, Dietschiberg i Sonnenberg lepiej pasują do drugiego lub trzeciego dnia, opisanego w planach na kilka dni.

Pogoda ma większe znaczenie, niż większość odwiedzających się spodziewa. Lucerna leży w kotlinie, która zatrzymuje niskie chmury i mgłę, zwłaszcza jesienią i zimowymi porankami; wieże Musegg i Gütsch mogą być naprawdę spowite mgłą, podczas gdy szczyty gór ponad warstwą chmur, na Pilatusie czy Rigi, są w pełnym słońcu. Sprawdź kamery internetowe, zanim poświęci się poranek na którykolwiek z tych pięciu punktów, i nie zakładaj, że miejski punkt widokowy gwarantuje widok.

Dla innego, prowadzonego sposobu połączenia kilku z tych miejsc — uliczek starego miasta, nabrzeża i postoju na wysokości — prywatna wycieczka piesza albo wycieczka elektrycznym tuk-tukiem po mieście pozwala pokonać więcej w krótszym czasie niż samodzielny spacer, co jest szczególnie przydatne, gdy ograniczeniem jest mobilność lub krótkie godziny dzienne.

Podróżni, którzy woleliby objechać nadjeziorne wzgórza rowerem, mogą zarezerwować prowadzoną wycieczkę rowerową o zachodzie słońca wzdłuż jeziora, zaplanowaną tak, by być na wysokości, gdy światło jest najlepsze. Jeśli wolisz jechać z kimś, kto zna trasy i harmonogram, prywatna wycieczka piesza po Lucernie może zostać zbudowana wokół dwóch lub trzech z tych punktów widokowych podczas jednego wyjścia.

Żaden z tych pięciu punktów nie jest wędrówką w górskim sensie, ale podróżni szukający większego podejścia i widoku z klifu zamiast ze wzgórza powinni spojrzeć dalej, w stronę Bürgenstock i jego ścieżki klifowej nad jeziorem — do zarezerwowania jako prywatna, prowadzona wycieczka ścieżką klifową Bürgenstock — albo wziąć widok z samej wody podczas prywatnego rejsu po jeziorze Lucerneńskim, który stawia wzgórza, stare miasto i Pilatus w jednym kadrze, patrząc od dołu zamiast z góry.

Jak przemieszczać się między nimi

Żaden z tych pięciu punktów widokowych nie jest bezpośrednio połączony z pozostałymi jednym biletem, a tylko Gütsch i Sonnenberg mają własne kolejki — do Männliturm i tarasu KKL dochodzi się pieszo, a do Dietschiberg trzeba autobusu VBL albo prawdziwego spaceru. Jeśli podróżujesz ze Swiss Travel Pass lub kartą gościa Lucerny, autobusy miejskie są objęte biletem, co załatwia sprawę Dietschiberg; obie kolejki zazwyczaj nie są wliczone, ale są na tyle tanie, że można za nie zapłacić na miejscu. Pełne szczegóły, co obejmuje który bilet, znajdziesz w naszym przewodniku po Swiss Travel Pass i przewodniku po poruszaniu się po Lucernie.

Rodziny podróżujące z małymi dziećmi uznają strome, niezabezpieczone schody Männliturm i brak udogodnień na Sonnenberg za mniej praktyczne niż płaski, otwarty taras KKL czy taras Gütsch z kawiarnią — pełne zestawienie, które atrakcje pasują do jakiego wieku, znajdziesz w przewodniku Lucerna z dziećmi. Każdy, kto planuje dłuższy pobyt wokół muzeów i punktów widokowych miasta, powinien też zajrzeć do przewodnika po muzeach Lucerny — kilka z nich, w tym Panorama Bourbaki i Kolekcja Rosengart, leży w zasięgu spaceru od trasy Murów Musegg.

FAQ: wybór punktu widokowego w Lucernie

Jaki jest najlepszy darmowy punkt widokowy w Lucernie?

Wieża Männli na Murach Musegg jest darmowa, otwarta w sezonie i daje najbliższy widok na czerwone dachy starego miasta. Punkty widokowe Sonnenberg i Dietschiberg są również darmowe, gdy już wejdzie się pieszo lub dojedzie autobusem; opłatę pobiera tylko kolejka linowo-terenowa Gütschbahn.

Czy trzeba płacić za wejście na wieże Murów Musegg?

Nie. Mury Musegg i ich wieże udostępnione do wspinaczki, w tym Männliturm, są darmowe i otwarte dla publiczności w sezonie, mniej więcej od kwietnia do listopada, w zależności od pogody i prac konserwacyjnych.

Czy warto wjechać kolejką na Gütsch?

Dla większości odwiedzających tak, jeśli chce się usiąść na tarasie z widokiem bez wspinaczki. Gütschbahn to krótki, staroświecki przejazd, a taras na wzgórzu przy Hotelu Château Gütsch patrzy prosto w dół, na dachy starego miasta, jezioro i Pilatus.

Który punkt widokowy w Lucernie jest najlepszy o zachodzie słońca?

Taras KKL i promenada nad jeziorem są zwrócone na zachód wzdłuż jeziora, więc dobrze łapią wieczorne światło i nic nie kosztują. Sonnenberg, którego nazwa dosłownie znaczy słoneczna góra, również dłużej zatrzymuje światło niż ulice starego miasta poniżej.

Czy do tych punktów widokowych można dojść pieszo, bez transportu?

Männliturm i taras KKL są dostępne pieszo z dworca w mniej niż piętnaście minut. Gütsch, Dietschiberg i Sonnenberg wymagają prawdziwego podejścia trwającego od 25 do 45 minut pieszo, albo krótkiej kolejki, autobusu lub wyciągu, jeśli nie chce się iść na piechotę.

Czy te punkty widokowe są lepsze niż Pilatus lub Rigi?

Nie, i nie taki jest ich cel. Pilatus i Rigi wynoszą ponad linię lasu, dając alpejskie panoramy; pięć punktów widokowych z tego zestawienia to wzgórza i wieże wokół samego miasta, przydatne na pół dnia, gdy wycieczka w góry nie mieści się w planie.